Dîwana Ahmed Arif

Yazdır
PDF

Min ji bêriya te paywend kevin kirin/ Ahmed Arif

Kurdistan News-KNN /Pirtûk/ "Krîvo, wilo binîvs rewşên min / Rêwayet tê zanîn belkî / Çiçikên gul, ne / Guleyên domdom / Parçe parçe di devê min de..." (Min ji bêriya te paywend kevin kirin-Ahmed Arif)

1

Ev çiya, çiyayê Mengenê ye

Dema şefeq davêt li Wanê.

Ev çiya çêla Nemrûd e,

Dema şefeq davêt hemberê Nemrûd.

Aliyekî te aşît digire, asoya Qefqas,

Aliyekî te siccade milkê Ecem e.

Li serjoran çetelên cemed,

Kevokên fîrar li ser delavan

Û gêşkuna membiz,

Gîwalên kewan...

Egîtî nayê înkarbûyînê

Di şerê yek bi yek de bin neketin,

Ji hezar salan virde, kurên vê derê.

Were, em nûçeyan ji kû bidin!

Ne refên quling in ev,

Li esîmana birca stêrk jî nîn in,

Dilê sîûsê guleya,

Sîûsê kanîya xwînê

Naçe,

Gol bûye li vî çîya...

2.

Kêvruşkek rabû ji binê berkaş

Pişt belek

Zik, şîr-sipehî

Kêvruşkek çiya, ducan û xerîb

Dilê wê, di devê wê de, wilo reben

Mirov tîne tobekirinê

Tenha bûn, tenha bûn wext

Berbangek bê qisûr û tazîrût,

Lê nêrî, ji sîûsê yekî

Li zikê wî, valayiya birçîtiya giran

Por û rîş bihustek,

Li bersingê wî, sîpî...

Mêzekir, dest û mil lêxistî,

Egîtekî dil cihenem,

Yek kêvruşka xerîb,

Yek jî, li dûmayiyan...

Ket bîrî filînta binaz,

Belgiya wî binê wî de xeyîdî

Ket bîrî, cehnûya ji deşta Heran înayî,

Perçema hêşîn, bi morî

Û enî herikandî

Sê panî qerqaş,

Êşkînî, xowerde û livî,

Mihîna dor û seglavî.

Çawa firyabûn liber Hozatê!

Niha wisa bêçar û girêdayî,

Wilo li paş wî namlûyeke sar,

Nebûya,

Dikaribû penaya serberziyan ba.

Ev çiyan, ev çiyayên bira, qedirzan in,

Îznaxwedê mirov naşermînin van destan.

Xweliya cixara bi şewat,

Zimanê margîskê ku,

Çetel çirûsk dibe li rojan,

Destên hostayê ku,

Bi yek avêtinê difirand.

Ev çavên ha, tu car neçar nebûyîne

Qiyameta bihurên ku benda aşît in

Xiyanetiya nermok û befrîn

Ya newalan...

Çavên wî yê ku ji berê de zanî

Bêçar,

Ew ê bihata kuştin,

Ferman qetî bû,

Êdî marûmûrên kor, çavên wî,

Teyrên kelax jî, dilê wî bixwarana...

3

Hatime kuştin

Li bihureke bêkês û serî çiyê

Radikevim,

Bi xwîn, dûr û dirêj,

Wexteke nimêja sibê...

Hatime kuştin

Xewna min ji şevan reştir

Xêrdanekî min nîn e,

Canê min hildidin bê ecel,

Neşêm, li pirtûkan bicîh bikim...

Şîfre daye paşayekî

Hatime kuştin bê dadî, bê pirsiyarî.

Krîvo, wilo binîvs rewşên min

Rêwayet tê zanîn belkî,

Çiçikên gul, ne,

Guleyên domdom,

Parçe parçe di devê min de...

4.

Fermana mirinê cespandin,

Dûyê çiyayê şîn,

Û bayê sibezûya xewşiyar,

Bi xwînê ve têwerdan.

Paşê tifing rast kirin li wirka,

Himbêzên me pişkînîn,

Û lê geriyan,

Yek bi yek nêrîn.

Şûtika min a sor, qumaşê Kirmanşahî,

Tizbîh û tebaqa min hildan, çûn,

Hemû jî diyarî bûn ji warê Ecem...

Kirîv in em, birayên hev in, bi xwîn girêdayî ne,

Bi gund û eşîrên w`alî,

Qîz dane hev û înan e bi sedî salan

Cînar in em, bersîngên hev,

Tevlîhev dibin mirişkên me

Ne ji nezanî,

Ji ber feqîri...

Germ nebûye dilê me bi pasportê

Ev e gunê me û sedema qetlê me,

Êdî nijdevan re derdikeve navê me

Mîşextvan re

Şêlanger re

Xayîn re...

Krîvo, wilo binîvs rewşên min

Rêwayet tê zanîn belkî,

Çiçikên gul, ne...

Guleyên domdom,

Parçe parçe di devê min de...

5.

Lêxin lawo lêxin,

Ez namrim hêsan.

Li tifik, koza min a xilavî,

Li zikê min, peyva min heye,

Ji rewşzana re.

Bavê min çavên xwe dan li ber Ruhayê

Sê jî, birê xwe,

Sê selwên binaz,

Sê parçê çiyê ku umrên xwe netêr

Ji bircan, ji tûman, ji minareyan

Zaroyên kirîv û xisim, zaroyên çiya,

Dij Dorpêça Fransî disekinîn dema

Simêlê wî nû derketî,

Xalê min ê biçûk, Nazîf,

Serxwe

Bi lez

Û siwarê baş...

Gelî birano gotiye, lêxin ha!

Roja namûsê ye

Û rakiriye hespê xwe piya...

Kirîvo, wilo binîvs rewşên min

Rêwayet tê zanîn belkî,

Çiçikên gul, ne...

Guleyên domdom,

Parçe parçe di devê min de...

Min ji bêriya te paywend kevin kirin

Helbest - AhmetArif
Werger - Zeynel Abidin
çapa 3. 2005 Berlin
5,00 €

Navnîşana Daxwezkirinê:

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir